Słowo pana Proroka

Prawie dwa tygodnie temu, nieznany mi bliżej życzliwy, podsunął mi kopię zapisu z przesłuchania Józka Pyrza przeprowadzonego przez SB w połowie ’71 roku, mówiąc, że to na pewno mnie zainteresuje. I tak się stało, ale ponieważ już od dobrych kilku lat, noszę różowe okulary naiwnie kupione jako dodatek do "Gazety Wyborczej", przez cały ten czas wahałem się, czy należy wiedzę opartą na esbeckich teczkach rozpowszechniać. Po tygodniach namysłu postanowiłem się przełamać, odrzucić sentymenty i spojrzeć w twarz Historii.

O Józefie i jego uczniach pisaliśmy z Mateuszem Luftem w "Kontakcie" z listopada zeszłego roku, w artykule "Chcieliśmy tylko, żeby było kolorowo", ale coś mi mówi, że powinienem tę postać krótko przypomnieć. Pyrz, nazywany Prorokiem, był jednym z założycieli i duchowym przywódcą polskiego ruchu hipisowskiego. Pikanterii dodaje fakt, że ponoć, zanim Józef został hipisem, ks. Bronisław Dembowski uważał go za nadzieję polskiej teologii. Pyrz przeżył szaleństwa młodości oraz część mniej odpornych kolegów i obecnie jest wziętym paryskim rzeźbiarzem. Przygotowując artykuł do "Kontaktu" niestety nie udało nam się porozmawiać z Prorokiem, co, dzięki Bogu, udało się czterdzieści lat temu panu z SB. Być może dobrze się stało, gdyż nie wiem, czy wykonalibyśmy robotę równie sprawnie, jak on. Wycisnął z niego wszystko - oto, na przykład, co odpowiedział Pyrz na pytanie o stosunki „hippiesów” z klerem:

Nie chcę aby mnie kojarzono z klerem. Mnie kler nie lubi, dlatego, że zostałem utożsamiony z Chrystusem przez Krzysztofa Kąkolewskiego, było to kamieniem obrazy. Są jednak ludzie z K.I.K-u, którzy chcą nawiązać z nami kontakty. Miałem propozycję wyjazdu w Bieszczady razem z grupą. Miano nam założyć tam coś w rodzaju zakonu. Ludzi tych nie darzę sympatią, ponieważ kobiety to przeważnie stare, niewyżyte panny, a mężczyźni o skłonnościach homoseksualnych.

Uzmysłowiłem sobie nareszcie, czemu mama urodziła mnie dopiero po trzydziestce. Zrozumiałem czemu tata co roku przebąkuje, że chciałby pójść na paradę równości. No i wiem również, że Prorok to straszna łajza… Porażające, bo jednak wciąż trudno mi uwierzyć, że Prorok objawia prawdę za pośrednictwem bezpieki.

Cyryl Skibiński